Conjugation of söylenmek
kendi kendine konuşmak, kendi kendine şeyler söylemek Ver definición completa →
Çekim
Mastar
| — | söylenmek |
Şimdiki zaman
| ben | söyleniyorum |
| sen | söyleniyorsun |
| o | söyleniyor |
| biz | söyleniyoruz |
| siz | söyleniyorsunuz |
| onlar | söyleniyorlar |
Geniş zaman
| ben | söylenirim |
| sen | söylenirsin |
| o | söylenir |
| biz | söyleniriz |
| siz | söylenirsiniz |
| onlar | söylenirler |
Görülen geçmiş zaman (-di)
| ben | söylendim |
| sen | söylendin |
| o | söylendi |
| biz | söylendik |
| siz | söylendiniz |
| onlar | söylendiler |
Öğrenilen geçmiş zaman (-miş)
| ben | söylenmişim |
| sen | söylenmişsin |
| o | söylenmiş |
| biz | söylenmişiz |
| siz | söylenmişsiniz |
| onlar | söylenmişler |
Gelecek zaman
| ben | söyleneceğim |
| sen | söyleneceksin |
| o | söylenecek |
| biz | söyleneceğiz |
| siz | söyleneceksiniz |
| onlar | söylenecekler |
Gereklilik kipi
| ben | söylenmeliyim |
| sen | söylenmelisin |
| o | söylenmeli |
| biz | söylenmeliyiz |
| siz | söylenmelisiniz |
| onlar | söylenmeliler |
İstek kipi
| sen | söylenesin |
| o | söylene |
| biz | söylenelim |
| siz | söylenesiniz |
| onlar | söyleneler |
Emir kipi
| sen | söylen |
| o | söylensin |
| siz | söylenin |
| onlar | söylensinler |