Conjugation of normalleşmek
/[noɾˈmɑl.leʃ.mec]/Normal duruma gelmek, normal olmak Ver definición completa →
Çekim
Mastar
| — | normalleşmek |
Şimdiki zaman
| ben | normalleşiyorum |
| sen | normalleşiyorsun |
| o | normalleşiyor |
| biz | normalleşiyoruz |
| siz | normalleşiyorsunuz |
| onlar | normalleşiyorlar |
Geniş zaman
| ben | normalleşirim |
| sen | normalleşirsin |
| o | normalleşir |
| biz | normalleşiriz |
| siz | normalleşirsiniz |
| onlar | normalleşirler |
Görülen geçmiş zaman (-di)
| ben | normalleştim |
| sen | normalleştin |
| o | normalleşti |
| biz | normalleştik |
| siz | normalleştiniz |
| onlar | normalleştiler |
Öğrenilen geçmiş zaman (-miş)
| ben | normalleşmişim |
| sen | normalleşmişsin |
| o | normalleşmiş |
| biz | normalleşmişiz |
| siz | normalleşmişsiniz |
| onlar | normalleşmişler |
Gelecek zaman
| ben | normalleşeceğim |
| sen | normalleşeceksin |
| o | normalleşecek |
| biz | normalleşeceğiz |
| siz | normalleşeceksiniz |
| onlar | normalleşecekler |
Gereklilik kipi
| ben | normalleşmeliyim |
| sen | normalleşmelisin |
| o | normalleşmeli |
| biz | normalleşmeliyiz |
| siz | normalleşmelisiniz |
| onlar | normalleşmeliler |
İstek kipi
| sen | normalleşesin |
| o | normalleşe |
| biz | normalleşelim |
| siz | normalleşesiniz |
| onlar | normalleşeler |
Emir kipi
| sen | normalleş |
| o | normalleşsin |
| siz | normalleşin |
| onlar | normalleşsinler |