Conjugation of kopmak
/kopˈmak/birdenbire gürültülü veya tehlikeli olaylar birdenbire başlamak veya ortaya çıkmak Ver definición completa →
Çekim
Mastar
| — | kopmak |
Şimdiki zaman
| ben | kopuyorum |
| sen | kopuyorsun |
| o | kopuyor |
| biz | kopuyoruz |
| siz | kopuyorsunuz |
| onlar | kopuyorlar |
Geniş zaman
| ben | koparım |
| sen | koparsın |
| o | kopar |
| biz | koparız |
| siz | koparsınız |
| onlar | koparlar |
Görülen geçmiş zaman (-di)
| ben | koptum |
| sen | koptun |
| o | koptu |
| biz | koptuk |
| siz | koptunuz |
| onlar | koptular |
Öğrenilen geçmiş zaman (-miş)
| ben | kopmuşum |
| sen | kopmuşsun |
| o | kopmuş |
| biz | kopmuşuz |
| siz | kopmuşsunuz |
| onlar | kopmuşlar |
Gelecek zaman
| ben | kopacağım |
| sen | kopacaksın |
| o | kopacak |
| biz | kopacağız |
| siz | kopacaksınız |
| onlar | kopacaklar |
Gereklilik kipi
| ben | kopmalıyım |
| sen | kopmalısın |
| o | kopmalı |
| biz | kopmalıyız |
| siz | kopmalısınız |
| onlar | kopmalılar |
İstek kipi
| sen | kopasın |
| o | kopa |
| biz | kopalım |
| siz | kopasınız |
| onlar | kopalar |
Emir kipi
| sen | kop |
| o | kopsun |
| siz | kopun |
| onlar | kopsunlar |