Conjugation of koklamak
/kok.ɫaˈmak/kokusunu duymak için bir şeyi burnuna yaklaştırmak veya bir yerin havasını içine çekmek, koku almak Ver definición completa →
Çekim
Mastar
| — | koklamak |
Şimdiki zaman
| ben | koklayabiliyorum |
| sen | koklayabiliyorsun |
| o | koklayabiliyor |
| biz | koklayabiliyoruz |
| siz | koklayabiliyorsunuz |
| onlar | koklayabiliyorlar |
Geniş zaman
| ben | koklarım |
| sen | koklarsın |
| o | koklardın |
| biz | koklarız |
| siz | koklarsınız |
| onlar | koklar |
Görülen geçmiş zaman (-di)
| ben | kokladım |
| sen | kokladın |
| o | kokladı |
| biz | kokladık |
| siz | kokladınız |
| onlar | kokladılar |
Öğrenilen geçmiş zaman (-miş)
| ben | koklamışım |
| sen | koklamışsın |
| o | koklamış |
| biz | koklamışız |
| siz | koklamışsınız |
| onlar | koklamışlar |
Gelecek zaman
| ben | koklayacağım |
| sen | koklayacaksın |
| o | koklayacak |
| biz | koklayacağız |
| siz | koklayacaksınız |
| onlar | koklayacaklar |
Gereklilik kipi
| ben | koklamalıyım |
| sen | koklamalısın |
| o | koklamalı |
| biz | koklamalıyız |
| siz | koklamalısınız |
| onlar | koklamalılar |
İstek kipi
| sen | koklayasın |
| o | koklaya |
| biz | koklayalım |
| siz | koklayasınız |
| onlar | koklayalar |
Emir kipi
| sen | kokla |
| o | koklasın |
| siz | koklayın |
| onlar | koklasınlar |