Conjugation of kabul etmek
/kaˈbuːl et.mec/bir şeye isteyerek veya istemeyerek razı olmak Ver definición completa →
Çekim
Mastar
| — | kabul etmek |
Görülen geçmiş zaman (-di)
| ben | kabul ettim |
| sen | kabul ettin |
| o | kabul etti |
| biz | kabul ettik |
| siz | kabul ettiniz |
| onlar | kabul ettiler |
Öğrenilen geçmiş zaman (-miş)
| ben | kabul etmişim |
| sen | kabul etmişsin |
| o | kabul etmiş |
| biz | kabul etmişiz |
| siz | kabul etmişsiniz |
| onlar | kabul etmişler |
Gereklilik kipi
| ben | kabul etmeliyim |
| sen | kabul etmelisin |
| o | kabul etmeli |
| biz | kabul etmeliyiz |
| siz | kabul etmelisiniz |
| onlar | kabul etmeliler |
Emir kipi
| sen | kabul et |
| o | kabul etsin |
| onlar | kabul etsinler |