Conjugation of fırlamak
fɯɾ.ɫɑˈmɑkhızla, birdenbire bulunduğu yerden çıkmak, ayrılmak Ver definición completa →
Çekim
Mastar
| — | fırlamak |
Şimdiki zaman
| ben | fırlayabiliyorum |
| sen | fırlayabiliyorsun |
| o | fırlayabiliyor |
| biz | fırlayabiliyoruz |
| siz | fırlayabiliyorsunuz |
| onlar | fırlayabiliyorlar |
Geniş zaman
| ben | fırlarım |
| sen | fırlarsın |
| o | fırlardın |
| biz | fırlarız |
| siz | fırlarsınız |
| onlar | fırlar |
Görülen geçmiş zaman (-di)
| ben | fırladım |
| sen | fırladın |
| o | fırladı |
| biz | fırladık |
| siz | fırladınız |
| onlar | fırladılar |
Öğrenilen geçmiş zaman (-miş)
| ben | fırlamışım |
| sen | fırlamışsın |
| o | fırlamış |
| biz | fırlamışız |
| siz | fırlamışsınız |
| onlar | fırlamışlar |
Gelecek zaman
| ben | fırlayacağım |
| sen | fırlayacaksın |
| o | fırlayacak |
| biz | fırlayacağız |
| siz | fırlayacaksınız |
| onlar | fırlayacaklar |
Gereklilik kipi
| ben | fırlamalıyım |
| sen | fırlamalısın |
| o | fırlamalı |
| biz | fırlamalıyız |
| siz | fırlamalısınız |
| onlar | fırlamalılar |
İstek kipi
| sen | fırlayasın |
| o | fırlaya |
| biz | fırlayalım |
| siz | fırlayasınız |
| onlar | fırlayalar |
Emir kipi
| sen | fırla |
| o | fırlasın |
| siz | fırlayın |
| onlar | fırlasınlar |