Conjugation of erişmek
/e.ɾiʃ.mec/Varılması zamana, emeğe bağlı olan veya uzakta bulunan bir amaca varmak, ulaşmak. Ver definición completa →
Çekim
Mastar
| — | erişmek |
Şimdiki zaman
| ben | erişiyorum |
| sen | erişiyorsun |
| o | erişiyor |
| biz | erişiyoruz |
| siz | erişiyorsunuz |
| onlar | erişiyorlar |
Geniş zaman
| ben | erişirim |
| sen | erişirsin |
| o | erişir |
| biz | erişiriz |
| siz | erişirsiniz |
| onlar | erişirler |
Görülen geçmiş zaman (-di)
| ben | eriştim |
| sen | eriştin |
| o | erişti |
| biz | eriştik |
| siz | eriştiniz |
| onlar | eriştiler |
Öğrenilen geçmiş zaman (-miş)
| ben | erişmişim |
| sen | erişmişsin |
| o | erişmiş |
| biz | erişmişiz |
| siz | erişmişsiniz |
| onlar | erişmişler |
Gelecek zaman
| ben | erişeceğim |
| sen | erişeceksin |
| o | erişecek |
| biz | erişeceğiz |
| siz | erişeceksiniz |
| onlar | erişecekler |
Gereklilik kipi
| ben | erişmeliyim |
| sen | erişmelisin |
| o | erişmeli |
| biz | erişmeliyiz |
| siz | erişmelisiniz |
| onlar | erişmeliler |
İstek kipi
| sen | erişesin |
| o | erişe |
| biz | erişelim |
| siz | erişesiniz |
| onlar | erişeler |
Emir kipi
| sen | eriş |
| o | erişsin |
| siz | erişin |
| onlar | erişsinler |