Conjugation of doğrulmak
/doːɾuɫˈmak/(oturan veya yatan bir kimse için) Toparlanmak, dik bir duruma gelmek. Ver definición completa →
Çekim
Mastar
| — | doğrulmak |
Şimdiki zaman
| ben | doğruluyorum |
| sen | doğruluyorsun |
| o | doğruluyor |
| biz | doğruluyoruz |
| siz | doğruluyorsunuz |
| onlar | doğruluyorlar |
Geniş zaman
| ben | doğrulurum |
| sen | doğrulursun |
| o | doğrulur |
| biz | doğruluruz |
| siz | doğrulursunuz |
| onlar | doğrulurlar |
Görülen geçmiş zaman (-di)
| ben | doğruldum |
| sen | doğruldun |
| o | doğruldu |
| biz | doğrulduk |
| siz | doğruldunuz |
| onlar | doğruldular |
Öğrenilen geçmiş zaman (-miş)
| ben | doğrulmuşum |
| sen | doğrulmuşsun |
| o | doğrulmuş |
| biz | doğrulmuşuz |
| siz | doğrulmuşsunuz |
| onlar | doğrulmuşlar |
Gelecek zaman
| ben | doğrulacağım |
| sen | doğrulacaksın |
| o | doğrulacak |
| biz | doğrulacağız |
| siz | doğrulacaksınız |
| onlar | doğrulacaklar |
Gereklilik kipi
| ben | doğrulmalıyım |
| sen | doğrulmalısın |
| o | doğrulmalı |
| biz | doğrulmalıyız |
| siz | doğrulmalısınız |
| onlar | doğrulmalılar |
İstek kipi
| sen | doğrulasın |
| o | doğrula |
| biz | doğrulalım |
| siz | doğrulasınız |
| onlar | doğrulalar |
Emir kipi
| sen | doğrul |
| o | doğrulsun |
| siz | doğrulun |
| onlar | doğrulsunlar |