Conjugation of dikmek
/dicˈmec/Biçilmiş kumaş veya deri parçalarını) İğne iplikle birbirine tutturmak suretiyle giyilecek veya kullanılacak bir şey meydana getirmek. Ver definición completa →
Çekim
Mastar
| — | dikmek |
Şimdiki zaman
| ben | dikiyorum |
| sen | dikiyorsun |
| o | dikiyor |
| biz | dikiyoruz |
| siz | dikiyorsunuz |
| onlar | dikiyorlar |
Geniş zaman
| ben | dikerim |
| sen | dikersin |
| o | diker |
| biz | dikeriz |
| siz | dikersiniz |
| onlar | dikerler |
Görülen geçmiş zaman (-di)
| ben | diktim |
| sen | diktin |
| o | dikti |
| biz | diktik |
| siz | diktiniz |
| onlar | diktiler |
Öğrenilen geçmiş zaman (-miş)
| ben | dikmişim |
| sen | dikmişsin |
| o | dikmiş |
| biz | dikmişiz |
| siz | dikmişsiniz |
| onlar | dikmişler |
Gelecek zaman
| ben | dikeceğim |
| sen | dikeceksin |
| o | dikecek |
| biz | dikeceğiz |
| siz | dikeceksiniz |
| onlar | dikecekler |
Gereklilik kipi
| ben | dikmeliyim |
| sen | dikmelisin |
| o | dikmeli |
| biz | dikmeliyiz |
| siz | dikmelisiniz |
| onlar | dikmeliler |
İstek kipi
| sen | dikesin |
| o | dike |
| biz | dikelim |
| siz | dikesiniz |
| onlar | dikeler |
Emir kipi
| sen | dik |
| o | diksin |
| siz | dikin |
| onlar | diksinler |