Conjugation of dişlemek
/diʃ.leˈmec/Bir şeyin bir parçasını ısırmak veya koparmak Ver definición completa →
Çekim
Mastar
| — | dişlemek |
Şimdiki zaman
| ben | dişleyebiliyorum |
| sen | dişleyebiliyorsun |
| o | dişleyebiliyor |
| biz | dişleyebiliyoruz |
| siz | dişleyebiliyorsunuz |
| onlar | dişleyebiliyorlar |
Geniş zaman
| ben | dişlerim |
| sen | dişlersin |
| o | dişlerdin |
| biz | dişleriz |
| siz | dişlersiniz |
| onlar | dişler |
Görülen geçmiş zaman (-di)
| ben | dişledim |
| sen | dişledin |
| o | dişledi |
| biz | dişledik |
| siz | dişlediniz |
| onlar | dişlediler |
Öğrenilen geçmiş zaman (-miş)
| ben | dişlemişim |
| sen | dişlemişsin |
| o | dişlemiş |
| biz | dişlemişiz |
| siz | dişlemişsiniz |
| onlar | dişlemişler |
Gelecek zaman
| ben | dişleyeceğim |
| sen | dişleyeceksin |
| o | dişleyecek |
| biz | dişleyeceğiz |
| siz | dişleyeceksiniz |
| onlar | dişleyecekler |
Gereklilik kipi
| ben | dişlemeliyim |
| sen | dişlemelisin |
| o | dişlemeli |
| biz | dişlemeliyiz |
| siz | dişlemelisiniz |
| onlar | dişlemeliler |
İstek kipi
| sen | dişleyesin |
| o | dişleye |
| biz | dişleyelim |
| siz | dişleyesiniz |
| onlar | dişleyeler |
Emir kipi
| sen | dişle |
| o | dişlesin |
| siz | dişleyin |
| onlar | dişlesinler |