Conjugation of dışlamak
dɯʃɫɑˈmɑkBir kimse veya bir toplum, bir kimseyi, bir durumu, bir düşünce vb yi yok saymak, ilgilenmemek Ver definición completa →
Çekim
Mastar
| — | dışlamak |
Şimdiki zaman
| ben | dışlayabiliyorum |
| sen | dışlayabiliyorsun |
| o | dışlayabiliyor |
| biz | dışlayabiliyoruz |
| siz | dışlayabiliyorsunuz |
| onlar | dışlayabiliyorlar |
Geniş zaman
| ben | dışlarım |
| sen | dışlarsın |
| o | dışlardın |
| biz | dışlarız |
| siz | dışlarsınız |
| onlar | dışlar |
Görülen geçmiş zaman (-di)
| ben | dışladım |
| sen | dışladın |
| o | dışladı |
| biz | dışladık |
| siz | dışladınız |
| onlar | dışladılar |
Öğrenilen geçmiş zaman (-miş)
| ben | dışlamışım |
| sen | dışlamışsın |
| o | dışlamış |
| biz | dışlamışız |
| siz | dışlamışsınız |
| onlar | dışlamışlar |
Gelecek zaman
| ben | dışlayacağım |
| sen | dışlayacaksın |
| o | dışlayacak |
| biz | dışlayacağız |
| siz | dışlayacaksınız |
| onlar | dışlayacaklar |
Gereklilik kipi
| ben | dışlamalıyım |
| sen | dışlamalısın |
| o | dışlamalı |
| biz | dışlamalıyız |
| siz | dışlamalısınız |
| onlar | dışlamalılar |
İstek kipi
| sen | dışlayasın |
| o | dışlaya |
| biz | dışlayalım |
| siz | dışlayasınız |
| onlar | dışlayalar |
Emir kipi
| sen | dışla |
| o | dışlasın |
| siz | dışlayın |
| onlar | dışlasınlar |