Conjugation of burkulmak
/buɾkuɫˈmak/kol, parmak vb. birdenbire kendi eklemi üzerinde dönmek, bir zorlanma sonucunda incinmek Ver definición completa →
Çekim
Mastar
| — | burkulmak |
Şimdiki zaman
| ben | burkuluyorum |
| sen | burkuluyorsun |
| o | burkuluyor |
| biz | burkuluyoruz |
| siz | burkuluyorsunuz |
| onlar | burkuluyorlar |
Geniş zaman
| ben | burkulurum |
| sen | burkulursun |
| o | burkulur |
| biz | burkuluruz |
| siz | burkulursunuz |
| onlar | burkulurlar |
Görülen geçmiş zaman (-di)
| ben | burkuldum |
| sen | burkuldun |
| o | burkuldu |
| biz | burkulduk |
| siz | burkuldunuz |
| onlar | burkuldular |
Öğrenilen geçmiş zaman (-miş)
| ben | burkulmuşum |
| sen | burkulmuşsun |
| o | burkulmuş |
| biz | burkulmuşuz |
| siz | burkulmuşsunuz |
| onlar | burkulmuşlar |
Gelecek zaman
| ben | burkulacağım |
| sen | burkulacaksın |
| o | burkulacak |
| biz | burkulacağız |
| siz | burkulacaksınız |
| onlar | burkulacaklar |
Gereklilik kipi
| ben | burkulmalıyım |
| sen | burkulmalısın |
| o | burkulmalı |
| biz | burkulmalıyız |
| siz | burkulmalısınız |
| onlar | burkulmalılar |
İstek kipi
| sen | burkulasın |
| o | burkula |
| biz | burkulalım |
| siz | burkulasınız |
| onlar | burkulalar |
Emir kipi
| sen | burkul |
| o | burkulsun |
| siz | burkulun |
| onlar | burkulsunlar |