Conjugation of binmek
Yüksek bir şeyin veya bir hayvanın üstüne çıkıp ayaklarını sallandırarak oturmak Ver definición completa →
Çekim
Mastar
| — | binmek |
Şimdiki zaman
| ben | biniyorum |
| sen | biniyorsun |
| o | biniyor |
| biz | biniyoruz |
| siz | biniyorsunuz |
| onlar | biniyorlar |
Geniş zaman
| ben | binerim |
| sen | binersin |
| o | biner |
| biz | bineriz |
| siz | binersiniz |
| onlar | binerler |
Görülen geçmiş zaman (-di)
| ben | bindim |
| sen | bindin |
| o | bindi |
| biz | bindik |
| siz | bindiniz |
| onlar | bindiler |
Öğrenilen geçmiş zaman (-miş)
| ben | binmişim |
| sen | binmişsin |
| o | binmiş |
| biz | binmişiz |
| siz | binmişsiniz |
| onlar | binmişler |
Gelecek zaman
| ben | bineceğim |
| sen | bineceksin |
| o | binecek |
| biz | bineceğiz |
| siz | bineceksiniz |
| onlar | binecekler |
Gereklilik kipi
| ben | binmeliyim |
| sen | binmelisin |
| o | binmeli |
| biz | binmeliyiz |
| siz | binmelisiniz |
| onlar | binmeliler |
İstek kipi
| sen | binesin |
| o | bine |
| biz | binelim |
| siz | binesiniz |
| onlar | bineler |
Emir kipi
| sen | binsene |
| o | binsin |
| siz | bin |
| onlar | binsinler |