Conjugation of övünmek
/ø.vynˈmec/bir niteliği sebebiyle kendini yücelmiş sayarak bundan abartmalı bir biçimde söz etmek, iftihar etmek Ver definición completa →
Çekim
Mastar
| — | övünmek |
Şimdiki zaman
| ben | övünüyorum |
| sen | övünüyorsun |
| o | övünüyor |
| biz | övünüyoruz |
| siz | övünüyorsunuz |
| onlar | övünüyorlar |
Geniş zaman
| ben | övünürüm |
| sen | övünürsün |
| o | övünür |
| biz | övünürüz |
| siz | övünürsünüz |
| onlar | övünürler |
Görülen geçmiş zaman (-di)
| ben | övündüm |
| sen | övündün |
| o | övündü |
| biz | övündük |
| siz | övündünüz |
| onlar | övündüler |
Öğrenilen geçmiş zaman (-miş)
| ben | övünmüşüm |
| sen | övünmüşsün |
| o | övünmüş |
| biz | övünmüşüz |
| siz | övünmüşsünüz |
| onlar | övünmüşler |
Gelecek zaman
| ben | övüneceğim |
| sen | övüneceksin |
| o | övünecek |
| biz | övüneceğiz |
| siz | övüneceksiniz |
| onlar | övünecekler |
Gereklilik kipi
| ben | övünmeliyim |
| sen | övünmelisin |
| o | övünmeli |
| biz | övünmeliyiz |
| siz | övünmelisiniz |
| onlar | övünmeliler |
İstek kipi
| sen | övünesin |
| o | övüne |
| biz | övünelim |
| siz | övünesiniz |
| onlar | övüneler |
Emir kipi
| sen | övünsene |
| o | övünsün |
| siz | övün |
| onlar | övünsünler |