Conjugation of çağırmak
t͡ʃa.ɯɾˈmakbirinin gelmesini kendisine yüksek sesle söylemek, seslenmek Ver definición completa →
Çekim
Mastar
| — | çağırmak |
Şimdiki zaman
| ben | çağırıyorum |
| sen | çağırıyorsun |
| o | çağırıyor |
| biz | çağırıyoruz |
| siz | çağırıyorsunuz |
| onlar | çağırıyorlar |
Geniş zaman
| ben | çağırırım |
| sen | çağırırsın |
| o | çağırır |
| biz | çağırırız |
| siz | çağırırsınız |
| onlar | çağırırlar |
Görülen geçmiş zaman (-di)
| ben | çağırdım |
| sen | çağırdın |
| o | çağırdı |
| biz | çağırdık |
| siz | çağırdınız |
| onlar | çağırdılar |
Öğrenilen geçmiş zaman (-miş)
| ben | çağırmışım |
| sen | çağırmışsın |
| o | çağırmış |
| biz | çağırmışız |
| siz | çağırmışsınız |
| onlar | çağırmışlar |
Gelecek zaman
| ben | çağıracağım |
| sen | çağıracaksın |
| o | çağıracak |
| biz | çağıracağız |
| siz | çağıracaksınız |
| onlar | çağıracaklar |
Gereklilik kipi
| ben | çağırmalıyım |
| sen | çağırmalısın |
| o | çağırmalı |
| biz | çağırmalıyız |
| siz | çağırmalısınız |
| onlar | çağırmalılar |
İstek kipi
| sen | çağırasın |
| o | çağıra |
| biz | çağıralım |
| siz | çağırasınız |
| onlar | çağıralar |
Emir kipi
| sen | çağır |
| o | çağırsın |
| siz | çağırın |
| onlar | çağırsınlar |