Meaning of อากาศ | Babel Free
/ʔaː˧.kaːt̚˨˩/คำนิยาม
- แก๊สผสมที่ประกอบด้วยไนโตรเจนและออกซิเจนเป็นส่วนใหญ่ ใช้หายใจหรือช่วยในการเผาไหม้เป็นต้น
- ที่ที่ว่างเปล่าซึ่งมีอยู่เป็นเอกเทศจากสสาร, เป็นธาตุอย่าง 1 ใน 6 คือ ปฐวีธาตุ (ธาตุดิน) อาโปธาตุ (ธาตุน้ำ) เตโชธาตุ (ธาตุไฟ) วาโยธาตุ (ธาตุลม) อากาศธาตุ (ที่ว่างเปล่า) และวิญญาณธาตุ (ธาตุรู้)
- ท้องฟ้า
- บางทีใช้หมายถึงสภาพดินฟ้าอากาศโดยทั่ว ๆ ไป
ตัวอย่าง
“นกบินไปในอากาศ”
“เช้านี้อากาศดีจัง”
ระดับ CEFR
B2
Upper Intermediate
This word is part of the CEFR B2 vocabulary — upper intermediate level.
This word is part of the CEFR B2 vocabulary — upper intermediate level.