Meaning of ทอง | Babel Free
/tʰɔːŋ˧/คำนิยาม
- ธาตุแท้ชนิดหนึ่งเนื้อแน่นมาก สีเหลืองสุกปลั่ง เป็นโลหะมีค่า, เรียกเต็มว่า ทองคำ
- ส่วนของร่างกายด้านหน้า ตั้งแต่ลิ้นปี่จนถึงบริเวณต้นขา มีสะดืออยู่ตรงกลาง มีกระเพาะและไส้พุงอยู่ภายใน
- เรียกสิ่งที่ทำด้วยทองเหลือง ว่า ทอง ก็มี
- ครรภ์
- พื้นที่หรือบริเวณที่กว้างใหญ่
- ใช้ประกอบสิ่งต่าง ๆ บางอย่างโดยอนุโลมตามลักษณะสี เป็นชื่อเรียกเฉพาะ
- ส่วนที่มีลักษณะโค้ง
-
ขี้ colloquial, slang
ตัวอย่าง
“ท้องน้ำ”
body of water
“ท้องเรื่อง”
essence of a story; content of a story
“ท้องฟ้า”
expanse of the sky
“ท้องพระโรง”
main chamber of a royal hall
“ท้องแขน”
forearm (literally) arm belly
“ท้องเรือ”
hull of a ship
“กระทะทอง”
“หม้อทอง”
“ขนมทอง”
“ปลาทอง”
“น้องร่วมท้อง”
“ท้องทุ่ง”
“ท้องไร่”
“ท้องนา”
“ท้องถนน”
“ท้องน่อง”
“ท้องร่อง”
ระดับ CEFR
C1
Advanced
This word is part of the CEFR C1 vocabulary — advanced level.
This word is part of the CEFR C1 vocabulary — advanced level.