ความหมายของ ไต | Babel Free

คำนิยาม

1. กลเม็ด, ทีเด็ด, ความลับ, เจตนาแท้จริงซึ่งปิดบังไว้.
   colloquial
2. อวัยวะคู่หนึ่งของคนและสัตว์ อยู่ในช่องท้องใกล้กระดูกสันหลัง ทำหน้าที่ขับของเสียออกมากับน้ำปัสสาวะ
3. เชื้อเพลิงสำหรับจุดให้สว่าง ทำด้วยไม้ผุคลุกน้ำมันยางหรือชัน ห่อด้วยเปลือกเสม็ดหรือเตยป่า เป็นต้น ทำเป็นเล่มยาว ๆ ใช้ตอกมัดเป็นเปลาะ ๆ หรือใส่กระบอก, ถ้ามัดตอนปลายด้านหนึ่งเป็นหาง เรียกว่า ไต้หาง, เรียกส่วนเนื้อของไต้ที่แบ่งเอามาใช้เป็นเชื้อไฟ หรือส่วนของไต้ที่จุดและเขี่ยให้ร่วงหล่นลงมาว่า ขี้ไต้
4. ไพ่ตัวสำคัญที่ปิดไว้ไม่ให้คู่แข่งรู้.
5. สิ่งซึ่งเป็นก้อนแข็งอยู่ในเนื้อ

คำเทียบเท่า

ตัวอย่าง

“John 18:3, KJV: ยูดาสจึงพาพวกทหารกับเจ้าหน้าที่มาจากพวกปุโรหิตใหญ่และพวกฟาริสีถือโคมถือไต้และเครื่องอาวุธไปที่นั่น yuu-dáas jʉng paa pûuak tá-hǎan gàp jâao-nâa-tîi maa jàak pûuak bpù-roo-hìt yài lɛ́ pûuak faa-rí-sǐi tʉ̌ʉ koom tʉ̌ʉ dtâai lɛ́ krʉ̂ʉang-aa-wút bpai tîi nân Judas then, having received a band of men and officers from the chief priests and Pharisees, cometh thither with lanterns and torches and weapons.”

“ในที่สุดก็เผยไต๋ออกมา”

ระดับ CEFR