ความหมายของ แคน | Babel Free
kʰɛːn˧คำนิยาม
เครื่องเป่าชนิดหนึ่ง เสียงคล้ายออร์แกน เป็นเครื่องดนตรีที่เก่าแก่ นิยมเล่นในทุกจังหวัดของภาคอีสานตอนเหนือ ทำด้วยไม้ซาง เรียกว่า ไม้กู่แคนหรือไม้เฮี้ย มีขนาดยาวลดหลั่นกัน เรียงติดเป็นตับในเต้าแคนที่ทำด้วยไม้ ลิ้นแคนทำด้วยโลหะเงินหรือทองเหลือง ทำเสียงสูง-ต่ำ ด้วยการเปิดปิดนิ้วที่รูเล็ก ๆ ซึ่งเจาะไว้ข้างกู่แคน กู่แคนติดแน่นกับเต้าแคนด้วยขี้สูดหรือชันโรง มีหลายขนาด ตั้งแต่ 3 คู่ จนถึง 9 คู่ ที่นิยมที่สุดคือคู่ 8 ใช้บรรเลงเพื่อความบันเทิงทั่วไปและประกอบหมอลำหรือวงพิณ วงโปงลาง ในงานมงคล เป็นมหรสพประจำของชาวอีสาน
ระดับ CEFR
C2
เชี่ยวชาญ
คำนี้อยู่ในคลังคำศัพท์ CEFR C2 — ระดับ เชี่ยวชาญ
คำนี้อยู่ในคลังคำศัพท์ CEFR C2 — ระดับ เชี่ยวชาญ
Know this word better than we do? Language is a living thing — help us keep it growing. Collaborate with Babel Free