ความหมายของ เจ้า | Babel Free
t͡ɕaːw˥˩คำนิยาม
- ผู้เป็นใหญ่, ผู้เป็นหัวหน้า
- คำนำหน้าที่ผู้ใหญ่เรียกเด็กหรือผู้น้อย
- ผู้ค้าขายสิ่งของต่าง ๆ
- ลักษณนามหมายความว่า ราย
-
เรียกลูกชายคนที่ 9 ว่า ลูกเจา, คู่กับลูกสาวคนที่ 9 ว่า ลูกเอา archaic
- เชื้อสายของพระมหากษัตริย์นับตั้งแต่ชั้นหม่อมเจ้าขึ้นไป และผู้ได้รับสถาปนาอิสริยยศขึ้นเป็นเจ้า, บางแห่งหมายถึงกษัตริย์ก็มี
- คำนำหน้าชื่อเพื่อแสดงว่าเป็นเชื้อสายเจ้านายฝ่ายเหนือ
-
คำนำหน้าพระนามของพระอนุวงศ์ชั้นหม่อมเจ้า archaic, colloquial
- ผู้เป็นเจ้าของ
- ผู้ชำนาญ
- มักใช้เติมท้ายคำเรียกผู้ที่นับถือ
- เทพารักษ์
ตัวอย่าง
“เจ้านคร”
“เจ้ากรุงจีน”
“เจ้าดวงเดือน”
“เจ้าต๋ง”
“เจ้าทรัพย์”
“เจ้าหนี้”
“เจ้าปัญญา”
“เจ้าความคิด”
“เจ้าบทเจ้ากลอน”
“พระพุทธเจ้า”
“เทพเจ้า”
“เจ้าพ่อหลักเมือง”
“เจ้าหนู”
“เจ้าแดง”
“เจ้านี่”
“เจ้าผัก”
“เจ้าปลา”
“มีผู้มาติดต่อ 3 เจ้า”
ระดับ CEFR
A2
พื้นฐาน
คำนี้อยู่ในคลังคำศัพท์ CEFR A2 — ระดับ พื้นฐาน
คำนี้อยู่ในคลังคำศัพท์ CEFR A2 — ระดับ พื้นฐาน
ดูเพิ่มเติม
Know this word better than we do? Language is a living thing — help us keep it growing. Collaborate with Babel Free