ความหมายของ อากาศ | Babel Free
ʔaː˧.kaːt̚˨˩คำนิยาม
- แก๊สผสมที่ประกอบด้วยไนโตรเจนและออกซิเจนเป็นส่วนใหญ่ ใช้หายใจหรือช่วยในการเผาไหม้เป็นต้น
- ที่ที่ว่างเปล่าซึ่งมีอยู่เป็นเอกเทศจากสสาร, เป็นธาตุอย่าง 1 ใน 6 คือ ปฐวีธาตุ (ธาตุดิน) อาโปธาตุ (ธาตุน้ำ) เตโชธาตุ (ธาตุไฟ) วาโยธาตุ (ธาตุลม) อากาศธาตุ (ที่ว่างเปล่า) และวิญญาณธาตุ (ธาตุรู้)
- ท้องฟ้า
- บางทีใช้หมายถึงสภาพดินฟ้าอากาศโดยทั่ว ๆ ไป
ตัวอย่าง
“นกบินไปในอากาศ”
“เช้านี้อากาศดีจัง”
ระดับ CEFR
B2
กลางสูง
คำนี้อยู่ในคลังคำศัพท์ CEFR B2 — ระดับ กลางสูง
คำนี้อยู่ในคลังคำศัพท์ CEFR B2 — ระดับ กลางสูง
Know this word better than we do? Language is a living thing — help us keep it growing. Collaborate with Babel Free