ความหมายของ ลูกประคำ | Babel Free
luːk̚˥˩.pra˨˩.kʰam˧คำนิยาม
ไม้หรือแก้วเป็นต้นที่ทำเป็นเม็ดกลมมีรูตรงกลางร้อยด้วยด้ายหรือไหม ส่วนมากมี 108 ลูก สำหรับนักบวชมีฤษีเป็นต้นใช้สวมคอเพื่อกำหนดนับการบริกรรมภาวนา คือเมื่อบริกรรมภาวนาจบครั้งหนึ่ง ๆ ก็รูดไว้เม็ดหนึ่ง, เครื่องประดับที่ทำเช่นนั้น
ระดับ CEFR
B2
กลางสูง
คำนี้อยู่ในคลังคำศัพท์ CEFR B2 — ระดับ กลางสูง
คำนี้อยู่ในคลังคำศัพท์ CEFR B2 — ระดับ กลางสูง
ดูเพิ่มเติม
Know this word better than we do? Language is a living thing — help us keep it growing. Collaborate with Babel Free