ความหมายของ บัณฑิต | Babel Free

คำนิยาม

1. ผู้ทรงความรู้, ผู้มีปัญญา, นักปราชญ์
2. ผู้สำเร็จการศึกษาขั้นปริญญาซึ่งมี 3 ขั้น คือ ปริญญาตรี ปริญญาโท ปริญญาเอก เรียกว่า บัณฑิต มหาบัณฑิต ดุษฎีบัณฑิต
3. ผู้มีความสามารถเป็นพิเศษโดยกำเนิด

คำเทียบเท่า

ตัวอย่าง

“1831, “โคลงโลกนิติ”, in สถาบันภาษาไทย กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ (2000), ประชุมโคลงโลกนิติ (in Thai), Bangkok: สถาบันภาษาไทย กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ, →ISBN, page 76: คนพาลยังไป่รู้ ชาญชิด ไปสู่หาบัณฑิต ค่ำเช้า แสดงธรรมว่าเนืองนิตย์ ฤๅซาบ ใจนา คือจวักตักเข้า ห่อนรู้รสแกง kon paan yang bpài rúu · chaan chít · bpai sùu hǎa ban-dìt · kâm cháao · sà-dɛɛng tam wâa nʉʉang-nít · rʉʉ sâap · jai naa · kʉʉ jà-wàk dtàk kâao · hɔ̀n rúu rót gɛɛng Should a fool attend a wise man days and nights, he will not perceive any word of wisdom declared unto him [by the wise man], just as a ladle cannot perceive the flavour of the curry gravy.”

“คนนี้เป็นบัณฑิตในทางเล่นดนตรี”

ระดับ CEFR