ความหมายของ กาลเทศะ | Babel Free

คำนิยาม

1. เวลาและสถานที่
2. ความควรหรือไม่ควร

ตัวอย่าง

“Proverbs 15:23, KJV: คำเดียวที่ถูกกาลเทศะ kam diao tîi tùuk gaa-lá-tee-sà a word spoken in due season (literally) a single word that fits the time and place”

“1 Chronicles 12:32, KJV: ผู้รู้กาลเทศะ pûu rúu gaa-lá-tee-sà men that had understanding of the times (literally) men that understood the times and places”

“Ecclesiastes 10:17, KJV: เจ้านายของเจ้ามีการเลี้ยงตามกาลเทศะ jâo-naai kɔ̌ɔng jâo mii gaan-líiang dtaam gaa-lá-tee-sà thy princes eat in due season (literally) thy lords hold feasts according to the times and places / thy lords hold feats as the times and places [may require] / thy lords hold feats at the [right] time and place”

ระดับ CEFR