ความหมายของ กระเจา | Babel Free
kra˨˩.t͡ɕaw˧คำนิยาม
ชื่อไม้ล้มลุกหลายชนิดในสกุล Corchorus วงศ์ Tiliaceae ขึ้นอยู่ในที่ลุ่ม เปลือกต้นเหนียว เมื่อลอกออกแล้ว เรียกว่า ปอ เช่น ปอกระเจาฝักกลม (C. capsularis L.) ผลป้อม เปลือกย่นเป็นตุ่ม ๆ ใบใช้เป็นอาหารได้, พายัพเรียก เส้ง, และปอกระเจาฝักยาว (C. olitorius L.) ฝักยาวเรียวมีสันตามยาว, เมล็ดของปอทั้ง 2 ชนิดนี้มีพิษ ปอใช้ทำกระสอบ
ระดับ CEFR
B1
กลาง
คำนี้อยู่ในคลังคำศัพท์ CEFR B1 — ระดับ กลาง
คำนี้อยู่ในคลังคำศัพท์ CEFR B1 — ระดับ กลาง
ดูเพิ่มเติม
Know this word better than we do? Language is a living thing — help us keep it growing. Collaborate with Babel Free