Conjugation of vulgarisera
vulgarize Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | vulgarisera |
Presens
| jag | vulgariserar |
| du | vulgariserar |
| han / hon / den / det | vulgariserar |
| vi | vulgariserar |
| ni | vulgariserar |
| de | vulgariserar |
Preteritum
| jag | vulgariserade |
| du | vulgariserade |
| han / hon / den / det | vulgariserade |
| vi | vulgariserade |
| ni | vulgariserade |
| de | vulgariserade |
Supinum
| jag | vulgariserat |
| du | vulgariserat |
| han / hon / den / det | vulgariserat |
| vi | vulgariserat |
| ni | vulgariserat |
| de | vulgariserat |
Imperativ
| — | vulgarisera |
Passiv
Infinitiv
| — | vulgariseras |
Presens
| jag | vulgariseras |
| du | vulgariseras |
| han / hon / den / det | vulgariseras |
| vi | vulgariseras |
| ni | vulgariseras |
| de | vulgariseras |
Preteritum
| jag | vulgariserades |
| du | vulgariserades |
| han / hon / den / det | vulgariserades |
| vi | vulgariserades |
| ni | vulgariserades |
| de | vulgariserades |
Supinum
| jag | vulgariserats |
| du | vulgariserats |
| han / hon / den / det | vulgariserats |
| vi | vulgariserats |
| ni | vulgariserats |
| de | vulgariserats |