Conjugation of vittra
to break down into small particles (often of mountains and the like, through natural processes), to weather Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | vittra |
Presens
| jag | vittrar |
| du | vittrar |
| han / hon / den / det | vittrar |
| vi | vittrar |
| ni | vittrar |
| de | vittrar |
Preteritum
| jag | vittrade |
| du | vittrade |
| han / hon / den / det | vittrade |
| vi | vittrade |
| ni | vittrade |
| de | vittrade |
Supinum
| jag | vittrat |
| du | vittrat |
| han / hon / den / det | vittrat |
| vi | vittrat |
| ni | vittrat |
| de | vittrat |
Imperativ
| — | vittra |
Passiv
Infinitiv
| — | vittras |
Presens
| jag | vittras |
| du | vittras |
| han / hon / den / det | vittras |
| vi | vittras |
| ni | vittras |
| de | vittras |
Preteritum
| jag | vittrades |
| du | vittrades |
| han / hon / den / det | vittrades |
| vi | vittrades |
| ni | vittrades |
| de | vittrades |
Supinum
| jag | vittrats |
| du | vittrats |
| han / hon / den / det | vittrats |
| vi | vittrats |
| ni | vittrats |
| de | vittrats |