Conjugation of virra
to mess up or make confusing through being confused Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | virra |
Presens
| jag | virrar |
| du | virrar |
| han / hon / den / det | virrar |
| vi | virrar |
| ni | virrar |
| de | virrar |
Preteritum
| jag | virrade |
| du | virrade |
| han / hon / den / det | virrade |
| vi | virrade |
| ni | virrade |
| de | virrade |
Supinum
| jag | virrat |
| du | virrat |
| han / hon / den / det | virrat |
| vi | virrat |
| ni | virrat |
| de | virrat |
Imperativ
| — | virra |
Passiv
Infinitiv
| — | virras |
Presens
| jag | virras |
| du | virras |
| han / hon / den / det | virras |
| vi | virras |
| ni | virras |
| de | virras |
Preteritum
| jag | virrades |
| du | virrades |
| han / hon / den / det | virrades |
| vi | virrades |
| ni | virrades |
| de | virrades |
Supinum
| jag | virrats |
| du | virrats |
| han / hon / den / det | virrats |
| vi | virrats |
| ni | virrats |
| de | virrats |