Conjugation of vinna
/²vɪna/to gain, to make a net profit, to receive as a benefit Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | vinna |
Presens
| jag | vinner |
| du | vinner |
| han / hon / den / det | vinner |
| vi | vinner |
| ni | vinner |
| de | vinner |
Preteritum
| jag | vann |
| du | vann |
| han / hon / den / det | vann |
| vi | vann |
| ni | vann |
| de | vann |
Supinum
| jag | vunnit |
| du | vunnit |
| han / hon / den / det | vunnit |
| vi | vunnit |
| ni | vunnit |
| de | vunnit |
Imperativ
| — | vinn |
Passiv
Infinitiv
| — | vinnas |
Presens
| jag | vinns |
| du | vinns |
| han / hon / den / det | vinns |
| vi | vinns |
| ni | vinns |
| de | vinns |
Preteritum
| jag | vanns |
| du | vanns |
| han / hon / den / det | vanns |
| vi | vanns |
| ni | vanns |
| de | vanns |
Supinum
| jag | vunnits |
| du | vunnits |
| han / hon / den / det | vunnits |
| vi | vunnits |
| ni | vunnits |
| de | vunnits |