Conjugation of verbalisera
to verbalize (express (something) in words) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | verbalisera |
Presens
| jag | verbaliserar |
| du | verbaliserar |
| han / hon / den / det | verbaliserar |
| vi | verbaliserar |
| ni | verbaliserar |
| de | verbaliserar |
Preteritum
| jag | verbaliserade |
| du | verbaliserade |
| han / hon / den / det | verbaliserade |
| vi | verbaliserade |
| ni | verbaliserade |
| de | verbaliserade |
Supinum
| jag | verbaliserat |
| du | verbaliserat |
| han / hon / den / det | verbaliserat |
| vi | verbaliserat |
| ni | verbaliserat |
| de | verbaliserat |
Imperativ
| — | verbalisera |
Passiv
Infinitiv
| — | verbaliseras |
Presens
| jag | verbaliseras |
| du | verbaliseras |
| han / hon / den / det | verbaliseras |
| vi | verbaliseras |
| ni | verbaliseras |
| de | verbaliseras |
Preteritum
| jag | verbaliserades |
| du | verbaliserades |
| han / hon / den / det | verbaliserades |
| vi | verbaliserades |
| ni | verbaliserades |
| de | verbaliserades |
Supinum
| jag | verbaliserats |
| du | verbaliserats |
| han / hon / den / det | verbaliserats |
| vi | verbaliserats |
| ni | verbaliserats |
| de | verbaliserats |