Conjugation of varsebliva
dated form of varsebli Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | varsebliva |
Presens
| jag | varsebliver |
| du | varsebliver |
| han / hon / den / det | varsebliver |
| vi | varsebliver |
| ni | varsebliver |
| de | varsebliver |
Preteritum
| jag | varseblev |
| du | varseblev |
| han / hon / den / det | varseblev |
| vi | varseblev |
| ni | varseblev |
| de | varseblev |
Supinum
| jag | varseblivit |
| du | varseblivit |
| han / hon / den / det | varseblivit |
| vi | varseblivit |
| ni | varseblivit |
| de | varseblivit |
Imperativ
| — | varsebliv |
Passiv
Infinitiv
| — | varseblivas |
Presens
| jag | varseblivs |
| du | varseblivs |
| han / hon / den / det | varseblivs |
| vi | varseblivs |
| ni | varseblivs |
| de | varseblivs |
Preteritum
| jag | varseblevs |
| du | varseblevs |
| han / hon / den / det | varseblevs |
| vi | varseblevs |
| ni | varseblevs |
| de | varseblevs |
Supinum
| jag | varseblivits |
| du | varseblivits |
| han / hon / den / det | varseblivits |
| vi | varseblivits |
| ni | varseblivits |
| de | varseblivits |