Conjugation of vallfärda
to flock (congregate in large numbers) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | vallfärda |
Presens
| jag | vallfärdar |
| du | vallfärdar |
| han / hon / den / det | vallfärdar |
| vi | vallfärdar |
| ni | vallfärdar |
| de | vallfärdar |
Preteritum
| jag | vallfärdade |
| du | vallfärdade |
| han / hon / den / det | vallfärdade |
| vi | vallfärdade |
| ni | vallfärdade |
| de | vallfärdade |
Supinum
| jag | vallfärdat |
| du | vallfärdat |
| han / hon / den / det | vallfärdat |
| vi | vallfärdat |
| ni | vallfärdat |
| de | vallfärdat |
Imperativ
| — | vallfärda |
Passiv
Infinitiv
| — | vallfärdas |
Presens
| jag | vallfärdas |
| du | vallfärdas |
| han / hon / den / det | vallfärdas |
| vi | vallfärdas |
| ni | vallfärdas |
| de | vallfärdas |
Preteritum
| jag | vallfärdades |
| du | vallfärdades |
| han / hon / den / det | vallfärdades |
| vi | vallfärdades |
| ni | vallfärdades |
| de | vallfärdades |
Supinum
| jag | vallfärdats |
| du | vallfärdats |
| han / hon / den / det | vallfärdats |
| vi | vallfärdats |
| ni | vallfärdats |
| de | vallfärdats |