Conjugation of utvisa
/²ʉːtˌviːsa/to expel, deport (from a country or territory) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | utvisa |
Presens
| jag | utvisar |
| du | utvisar |
| han / hon / den / det | utvisar |
| vi | utvisar |
| ni | utvisar |
| de | utvisar |
Preteritum
| jag | utvisade |
| du | utvisade |
| han / hon / den / det | utvisade |
| vi | utvisade |
| ni | utvisade |
| de | utvisade |
Supinum
| jag | utvisat |
| du | utvisat |
| han / hon / den / det | utvisat |
| vi | utvisat |
| ni | utvisat |
| de | utvisat |
Imperativ
| — | utvisa |
Passiv
Infinitiv
| — | utvisas |
Presens
| jag | utvisas |
| du | utvisas |
| han / hon / den / det | utvisas |
| vi | utvisas |
| ni | utvisas |
| de | utvisas |
Preteritum
| jag | utvisades |
| du | utvisades |
| han / hon / den / det | utvisades |
| vi | utvisades |
| ni | utvisades |
| de | utvisades |
Supinum
| jag | utvisats |
| du | utvisats |
| han / hon / den / det | utvisats |
| vi | utvisats |
| ni | utvisats |
| de | utvisats |