Conjugation of utstaka
stake out, mark Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | utstaka |
Presens
| jag | utstakar |
| du | utstakar |
| han / hon / den / det | utstakar |
| vi | utstakar |
| ni | utstakar |
| de | utstakar |
Preteritum
| jag | utstakade |
| du | utstakade |
| han / hon / den / det | utstakade |
| vi | utstakade |
| ni | utstakade |
| de | utstakade |
Supinum
| jag | utstakat |
| du | utstakat |
| han / hon / den / det | utstakat |
| vi | utstakat |
| ni | utstakat |
| de | utstakat |
Imperativ
| — | utstaka |
Passiv
Infinitiv
| — | utstakas |
Presens
| jag | utstakas |
| du | utstakas |
| han / hon / den / det | utstakas |
| vi | utstakas |
| ni | utstakas |
| de | utstakas |
Preteritum
| jag | utstakades |
| du | utstakades |
| han / hon / den / det | utstakades |
| vi | utstakades |
| ni | utstakades |
| de | utstakades |
Supinum
| jag | utstakats |
| du | utstakats |
| han / hon / den / det | utstakats |
| vi | utstakats |
| ni | utstakats |
| de | utstakats |