Conjugation of utsira
to adorn, to decorate (with (more ornate) ornamentation) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | utsira |
Presens
| jag | utsirar |
| du | utsirar |
| han / hon / den / det | utsirar |
| vi | utsirar |
| ni | utsirar |
| de | utsirar |
Preteritum
| jag | utsirade |
| du | utsirade |
| han / hon / den / det | utsirade |
| vi | utsirade |
| ni | utsirade |
| de | utsirade |
Supinum
| jag | utsirat |
| du | utsirat |
| han / hon / den / det | utsirat |
| vi | utsirat |
| ni | utsirat |
| de | utsirat |
Imperativ
| — | utsira |
Passiv
Infinitiv
| — | utsiras |
Presens
| jag | utsiras |
| du | utsiras |
| han / hon / den / det | utsiras |
| vi | utsiras |
| ni | utsiras |
| de | utsiras |
Preteritum
| jag | utsirades |
| du | utsirades |
| han / hon / den / det | utsirades |
| vi | utsirades |
| ni | utsirades |
| de | utsirades |
Supinum
| jag | utsirats |
| du | utsirats |
| han / hon / den / det | utsirats |
| vi | utsirats |
| ni | utsirats |
| de | utsirats |