Conjugation of utprägla
stamp, mark Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | utprägla |
Presens
| jag | utpräglar |
| du | utpräglar |
| han / hon / den / det | utpräglar |
| vi | utpräglar |
| ni | utpräglar |
| de | utpräglar |
Preteritum
| jag | utpräglade |
| du | utpräglade |
| han / hon / den / det | utpräglade |
| vi | utpräglade |
| ni | utpräglade |
| de | utpräglade |
Supinum
| jag | utpräglat |
| du | utpräglat |
| han / hon / den / det | utpräglat |
| vi | utpräglat |
| ni | utpräglat |
| de | utpräglat |
Imperativ
| — | utprägla |
Passiv
Infinitiv
| — | utpräglas |
Presens
| jag | utpräglas |
| du | utpräglas |
| han / hon / den / det | utpräglas |
| vi | utpräglas |
| ni | utpräglas |
| de | utpräglas |
Preteritum
| jag | utpräglades |
| du | utpräglades |
| han / hon / den / det | utpräglades |
| vi | utpräglades |
| ni | utpräglades |
| de | utpräglades |
Supinum
| jag | utpräglats |
| du | utpräglats |
| han / hon / den / det | utpräglats |
| vi | utpräglats |
| ni | utpräglats |
| de | utpräglats |