Conjugation of uthyra
rare form of hyra ut Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | uthyra |
Presens
| jag | uthyr |
| du | uthyr |
| han / hon / den / det | uthyr |
| vi | uthyr |
| ni | uthyr |
| de | uthyr |
Preteritum
| jag | uthyrde |
| du | uthyrde |
| han / hon / den / det | uthyrde |
| vi | uthyrde |
| ni | uthyrde |
| de | uthyrde |
Supinum
| jag | uthyrt |
| du | uthyrt |
| han / hon / den / det | uthyrt |
| vi | uthyrt |
| ni | uthyrt |
| de | uthyrt |
Imperativ
| — | uthyr |
Passiv
Infinitiv
| — | uthyras |
Presens
| jag | uthyrs |
| du | uthyrs |
| han / hon / den / det | uthyrs |
| vi | uthyrs |
| ni | uthyrs |
| de | uthyrs |
Preteritum
| jag | uthyrdes |
| du | uthyrdes |
| han / hon / den / det | uthyrdes |
| vi | uthyrdes |
| ni | uthyrdes |
| de | uthyrdes |
Supinum
| jag | uthyrts |
| du | uthyrts |
| han / hon / den / det | uthyrts |
| vi | uthyrts |
| ni | uthyrts |
| de | uthyrts |