Conjugation of uthärda
to stand, to endure (hardships), to prevail Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | uthärda |
Presens
| jag | uthärdar |
| du | uthärdar |
| han / hon / den / det | uthärdar |
| vi | uthärdar |
| ni | uthärdar |
| de | uthärdar |
Preteritum
| jag | uthärdade |
| du | uthärdade |
| han / hon / den / det | uthärdade |
| vi | uthärdade |
| ni | uthärdade |
| de | uthärdade |
Supinum
| jag | uthärdat |
| du | uthärdat |
| han / hon / den / det | uthärdat |
| vi | uthärdat |
| ni | uthärdat |
| de | uthärdat |
Imperativ
| — | uthärda |
Passiv
Infinitiv
| — | uthärdas |
Presens
| jag | uthärdas |
| du | uthärdas |
| han / hon / den / det | uthärdas |
| vi | uthärdas |
| ni | uthärdas |
| de | uthärdas |
Preteritum
| jag | uthärdades |
| du | uthärdades |
| han / hon / den / det | uthärdades |
| vi | uthärdades |
| ni | uthärdades |
| de | uthärdades |
Supinum
| jag | uthärdats |
| du | uthärdats |
| han / hon / den / det | uthärdats |
| vi | uthärdats |
| ni | uthärdats |
| de | uthärdats |