Conjugation of utföra
to perform, to carry out, to execute, to do Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | utföra |
Presens
| jag | utför |
| du | utför |
| han / hon / den / det | utför |
| vi | utför |
| ni | utför |
| de | utför |
Preteritum
| jag | utförde |
| du | utförde |
| han / hon / den / det | utförde |
| vi | utförde |
| ni | utförde |
| de | utförde |
Supinum
| jag | utfört |
| du | utfört |
| han / hon / den / det | utfört |
| vi | utfört |
| ni | utfört |
| de | utfört |
Imperativ
| — | utför |
Passiv
Infinitiv
| — | utföras |
Presens
| jag | utförs |
| du | utförs |
| han / hon / den / det | utförs |
| vi | utförs |
| ni | utförs |
| de | utförs |
Preteritum
| jag | utfördes |
| du | utfördes |
| han / hon / den / det | utfördes |
| vi | utfördes |
| ni | utfördes |
| de | utfördes |
Supinum
| jag | utförts |
| du | utförts |
| han / hon / den / det | utförts |
| vi | utförts |
| ni | utförts |
| de | utförts |