Conjugation of urskulda
to try to free from or lessen culpability (by making excuses for), to defend Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | urskulda |
Presens
| jag | urskuldar |
| du | urskuldar |
| han / hon / den / det | urskuldar |
| vi | urskuldar |
| ni | urskuldar |
| de | urskuldar |
Preteritum
| jag | urskuldade |
| du | urskuldade |
| han / hon / den / det | urskuldade |
| vi | urskuldade |
| ni | urskuldade |
| de | urskuldade |
Supinum
| jag | urskuldat |
| du | urskuldat |
| han / hon / den / det | urskuldat |
| vi | urskuldat |
| ni | urskuldat |
| de | urskuldat |
Imperativ
| — | urskulda |
Passiv
Infinitiv
| — | urskuldas |
Presens
| jag | urskuldas |
| du | urskuldas |
| han / hon / den / det | urskuldas |
| vi | urskuldas |
| ni | urskuldas |
| de | urskuldas |
Preteritum
| jag | urskuldades |
| du | urskuldades |
| han / hon / den / det | urskuldades |
| vi | urskuldades |
| ni | urskuldades |
| de | urskuldades |
Supinum
| jag | urskuldats |
| du | urskuldats |
| han / hon / den / det | urskuldats |
| vi | urskuldats |
| ni | urskuldats |
| de | urskuldats |