Conjugation of uppvigla
agitate, instigate, incite (stir up resistance or rebellion against authorities) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | uppvigla |
Presens
| jag | uppviglar |
| du | uppviglar |
| han / hon / den / det | uppviglar |
| vi | uppviglar |
| ni | uppviglar |
| de | uppviglar |
Preteritum
| jag | uppviglade |
| du | uppviglade |
| han / hon / den / det | uppviglade |
| vi | uppviglade |
| ni | uppviglade |
| de | uppviglade |
Supinum
| jag | uppviglat |
| du | uppviglat |
| han / hon / den / det | uppviglat |
| vi | uppviglat |
| ni | uppviglat |
| de | uppviglat |
Imperativ
| — | uppvigla |
Passiv
Infinitiv
| — | uppviglas |
Presens
| jag | uppviglas |
| du | uppviglas |
| han / hon / den / det | uppviglas |
| vi | uppviglas |
| ni | uppviglas |
| de | uppviglas |
Preteritum
| jag | uppviglades |
| du | uppviglades |
| han / hon / den / det | uppviglades |
| vi | uppviglades |
| ni | uppviglades |
| de | uppviglades |
Supinum
| jag | uppviglats |
| du | uppviglats |
| han / hon / den / det | uppviglats |
| vi | uppviglats |
| ni | uppviglats |
| de | uppviglats |