Conjugation of uppfylla
fulfill; obey with a rule or requirement Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | uppfylla |
Presens
| jag | uppfyller |
| du | uppfyller |
| han / hon / den / det | uppfyller |
| vi | uppfyller |
| ni | uppfyller |
| de | uppfyller |
Preteritum
| jag | uppfyllde |
| du | uppfyllde |
| han / hon / den / det | uppfyllde |
| vi | uppfyllde |
| ni | uppfyllde |
| de | uppfyllde |
Supinum
| jag | uppfyllt |
| du | uppfyllt |
| han / hon / den / det | uppfyllt |
| vi | uppfyllt |
| ni | uppfyllt |
| de | uppfyllt |
Imperativ
| — | uppfyll |
Passiv
Infinitiv
| — | uppfyllas |
Presens
| jag | uppfylls |
| du | uppfylls |
| han / hon / den / det | uppfylls |
| vi | uppfylls |
| ni | uppfylls |
| de | uppfylls |
Preteritum
| jag | uppfylldes |
| du | uppfylldes |
| han / hon / den / det | uppfylldes |
| vi | uppfylldes |
| ni | uppfylldes |
| de | uppfylldes |
Supinum
| jag | uppfyllts |
| du | uppfyllts |
| han / hon / den / det | uppfyllts |
| vi | uppfyllts |
| ni | uppfyllts |
| de | uppfyllts |