Conjugation of uppfostra
to teach (a child) desirable behavior, to raise (a child) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | uppfostra |
Presens
| jag | uppfostrar |
| du | uppfostrar |
| han / hon / den / det | uppfostrar |
| vi | uppfostrar |
| ni | uppfostrar |
| de | uppfostrar |
Preteritum
| jag | uppfostrade |
| du | uppfostrade |
| han / hon / den / det | uppfostrade |
| vi | uppfostrade |
| ni | uppfostrade |
| de | uppfostrade |
Supinum
| jag | uppfostrat |
| du | uppfostrat |
| han / hon / den / det | uppfostrat |
| vi | uppfostrat |
| ni | uppfostrat |
| de | uppfostrat |
Imperativ
| — | uppfostra |
Passiv
Infinitiv
| — | uppfostras |
Presens
| jag | uppfostras |
| du | uppfostras |
| han / hon / den / det | uppfostras |
| vi | uppfostras |
| ni | uppfostras |
| de | uppfostras |
Preteritum
| jag | uppfostrades |
| du | uppfostrades |
| han / hon / den / det | uppfostrades |
| vi | uppfostrades |
| ni | uppfostrades |
| de | uppfostrades |
Supinum
| jag | uppfostrats |
| du | uppfostrats |
| han / hon / den / det | uppfostrats |
| vi | uppfostrats |
| ni | uppfostrats |
| de | uppfostrats |