Conjugation of uppfinna
to invent Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | uppfinna |
Presens
| jag | uppfinner |
| du | uppfinner |
| han / hon / den / det | uppfinner |
| vi | uppfinner |
| ni | uppfinner |
| de | uppfinner |
Preteritum
| jag | uppfann |
| du | uppfann |
| han / hon / den / det | uppfann |
| vi | uppfann |
| ni | uppfann |
| de | uppfann |
Supinum
| jag | uppfunnit |
| du | uppfunnit |
| han / hon / den / det | uppfunnit |
| vi | uppfunnit |
| ni | uppfunnit |
| de | uppfunnit |
Imperativ
| — | uppfinn |
Passiv
Infinitiv
| — | uppfinnas |
Presens
| jag | uppfinns |
| du | uppfinns |
| han / hon / den / det | uppfinns |
| vi | uppfinns |
| ni | uppfinns |
| de | uppfinns |
Preteritum
| jag | uppfanns |
| du | uppfanns |
| han / hon / den / det | uppfanns |
| vi | uppfanns |
| ni | uppfanns |
| de | uppfanns |
Supinum
| jag | uppfunnits |
| du | uppfunnits |
| han / hon / den / det | uppfunnits |
| vi | uppfunnits |
| ni | uppfunnits |
| de | uppfunnits |