Conjugation of uppfatta
to understand correctly; to read in a communication Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | uppfatta |
Presens
| jag | uppfattar |
| du | uppfattar |
| han / hon / den / det | uppfattar |
| vi | uppfattar |
| ni | uppfattar |
| de | uppfattar |
Preteritum
| jag | uppfattade |
| du | uppfattade |
| han / hon / den / det | uppfattade |
| vi | uppfattade |
| ni | uppfattade |
| de | uppfattade |
Supinum
| jag | uppfattat |
| du | uppfattat |
| han / hon / den / det | uppfattat |
| vi | uppfattat |
| ni | uppfattat |
| de | uppfattat |
Imperativ
| — | uppfatta |
Passiv
Infinitiv
| — | uppfattas |
Presens
| jag | uppfattas |
| du | uppfattas |
| han / hon / den / det | uppfattas |
| vi | uppfattas |
| ni | uppfattas |
| de | uppfattas |
Preteritum
| jag | uppfattades |
| du | uppfattades |
| han / hon / den / det | uppfattades |
| vi | uppfattades |
| ni | uppfattades |
| de | uppfattades |
Supinum
| jag | uppfattats |
| du | uppfattats |
| han / hon / den / det | uppfattats |
| vi | uppfattats |
| ni | uppfattats |
| de | uppfattats |