Conjugation of undvara
to do without, to dispense with Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | undvara |
Presens
| jag | undvarar |
| du | undvarar |
| han / hon / den / det | undvarar |
| vi | undvarar |
| ni | undvarar |
| de | undvarar |
Preteritum
| jag | undvarade |
| du | undvarade |
| han / hon / den / det | undvarade |
| vi | undvarade |
| ni | undvarade |
| de | undvarade |
Supinum
| jag | undvarat |
| du | undvarat |
| han / hon / den / det | undvarat |
| vi | undvarat |
| ni | undvarat |
| de | undvarat |
Imperativ
| — | undvara |
Passiv
Infinitiv
| — | undvaras |
Presens
| jag | undvaras |
| du | undvaras |
| han / hon / den / det | undvaras |
| vi | undvaras |
| ni | undvaras |
| de | undvaras |
Preteritum
| jag | undvarades |
| du | undvarades |
| han / hon / den / det | undvarades |
| vi | undvarades |
| ni | undvarades |
| de | undvarades |
Supinum
| jag | undvarats |
| du | undvarats |
| han / hon / den / det | undvarats |
| vi | undvarats |
| ni | undvarats |
| de | undvarats |