Conjugation of underordna
to subordinate Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | underordna |
Presens
| jag | underordnar |
| du | underordnar |
| han / hon / den / det | underordnar |
| vi | underordnar |
| ni | underordnar |
| de | underordnar |
Preteritum
| jag | underordnade |
| du | underordnade |
| han / hon / den / det | underordnade |
| vi | underordnade |
| ni | underordnade |
| de | underordnade |
Supinum
| jag | underordnat |
| du | underordnat |
| han / hon / den / det | underordnat |
| vi | underordnat |
| ni | underordnat |
| de | underordnat |
Imperativ
| — | underordna |
Passiv
Infinitiv
| — | underordnas |
Presens
| jag | underordnas |
| du | underordnas |
| han / hon / den / det | underordnas |
| vi | underordnas |
| ni | underordnas |
| de | underordnas |
Preteritum
| jag | underordnades |
| du | underordnades |
| han / hon / den / det | underordnades |
| vi | underordnades |
| ni | underordnades |
| de | underordnades |
Supinum
| jag | underordnats |
| du | underordnats |
| han / hon / den / det | underordnats |
| vi | underordnats |
| ni | underordnats |
| de | underordnats |