Conjugation of umbära
to go without, to forsake Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | umbära |
Presens
| jag | umbär |
| du | umbär |
| han / hon / den / det | umbär |
| vi | umbär |
| ni | umbär |
| de | umbär |
Preteritum
| jag | umbar |
| du | umbar |
| han / hon / den / det | umbar |
| vi | umbar |
| ni | umbar |
| de | umbar |
Supinum
| jag | umburit |
| du | umburit |
| han / hon / den / det | umburit |
| vi | umburit |
| ni | umburit |
| de | umburit |
Imperativ
| — | umbär |
Passiv
Infinitiv
| — | umbäras |
Presens
| jag | umbärs |
| du | umbärs |
| han / hon / den / det | umbärs |
| vi | umbärs |
| ni | umbärs |
| de | umbärs |
Preteritum
| jag | umbars |
| du | umbars |
| han / hon / den / det | umbars |
| vi | umbars |
| ni | umbars |
| de | umbars |
Supinum
| jag | umburits |
| du | umburits |
| han / hon / den / det | umburits |
| vi | umburits |
| ni | umburits |
| de | umburits |