Conjugation of tystna
to stop (of something that makes a sound), to go silent Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | tystna |
Presens
| jag | tystnar |
| du | tystnar |
| han / hon / den / det | tystnar |
| vi | tystnar |
| ni | tystnar |
| de | tystnar |
Preteritum
| jag | tystnade |
| du | tystnade |
| han / hon / den / det | tystnade |
| vi | tystnade |
| ni | tystnade |
| de | tystnade |
Supinum
| jag | tystnat |
| du | tystnat |
| han / hon / den / det | tystnat |
| vi | tystnat |
| ni | tystnat |
| de | tystnat |
Imperativ
| — | tystna |