Conjugation of triumfera
to triumph Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | triumfera |
Presens
| jag | triumferar |
| du | triumferar |
| han / hon / den / det | triumferar |
| vi | triumferar |
| ni | triumferar |
| de | triumferar |
Preteritum
| jag | triumferade |
| du | triumferade |
| han / hon / den / det | triumferade |
| vi | triumferade |
| ni | triumferade |
| de | triumferade |
Supinum
| jag | triumferat |
| du | triumferat |
| han / hon / den / det | triumferat |
| vi | triumferat |
| ni | triumferat |
| de | triumferat |
Imperativ
| — | triumfera |
Passiv
Infinitiv
| — | triumferas |
Presens
| jag | triumferas |
| du | triumferas |
| han / hon / den / det | triumferas |
| vi | triumferas |
| ni | triumferas |
| de | triumferas |
Preteritum
| jag | triumferades |
| du | triumferades |
| han / hon / den / det | triumferades |
| vi | triumferades |
| ni | triumferades |
| de | triumferades |
Supinum
| jag | triumferats |
| du | triumferats |
| han / hon / den / det | triumferats |
| vi | triumferats |
| ni | triumferats |
| de | triumferats |